Zabiegi z zakresu ginekologii estetycznej zyskują coraz większą popularność. Pozwalają one na uzyskanie większego komfortu i pewności siebie u kobiet. Odtworzenie błony dziewiczej to procedura polegająca na zszyciu pozostałości fałdów błony dziewiczej  i jej rekonstrukcji. Może być wykonywana z wielu powodów – np. religijnych. Dowiedzmy się, w jaki sposób przebiega hymenoplastyka i kto się może na nią zdecydować.

Czym jest hymenoplastyka i z jakich powodów się ją wykonuje?

Hymenoplastyka to odtworzenie błony dziewiczej. Może być wykonywana ze względu na przekonania kulturowe lub religijnie. Natomiast przerwanie błony dziewiczej nie zawsze jest wynikiem stosunku, a może być spowodowane wypadkiem, badaniem medycznym, używaniem zbyt dużych tamponów z aplikatorem, uprawianiem niektórych dyscyplin sportowych czy gwałtem. W takiej sytuacji wiele kobiet decyduje się na operacyjne odtworzenie błony dziewiczej.

Rodzaje błon dziewiczych

Błona dziewicza to fałd tkanki śluzowej umiejscowiony u wejścia narządów płciowych wewnętrznych. Warto mieć na uwadze, że w zależności od anatomii można wyróżnić kilka typów błony dziewiczej:

• perforowana – z kilkoma otworami,
• siatkowata – z licznymi, drobnymi otworami,
• półksiężycowata – ma jeden duży otwór,
• półksiężycowata brzeżna – jest osadzona przy brzegach wejścia do wewnętrznych narządów płciowych, a wewnątrz niej znajduje się otwór.

Perforacje w błonie dziewiczej zapewniają poprawne funkcjonowanie organizmu i ujście krwi miesiączkowej – wyjątkiem jest zaburzenie anatomiczne, czyli zarośnięcie błony dziewiczej. W takiej sytuacji niezbędne jest wykonanie zabiegu z zakresu chirurgii ginekologicznej polegającego na nacięciu fałdy.  

Wskazania do hymenoplastyki

Wśród wskazań do hymenoplastyki można wymienić chęć odtworzenia błony dziewiczej popartą przekonaniami religijnymi czy kulturowymi. Również osoby, które przebiły ją na skutek masturbacji, aplikacji zbyt dużych tamponów, ćwiczeń, wypadku czy badania medycznego mogą ją odtworzyć. Natomiast należy mieć na uwadze, że wykonanie zabiegu nie jest możliwe u kobiet, które już rodziły.

Przeciwwskazania

Każdy zabieg z zakresu chirurgii plastycznej wymaga konsultacji medycznej celem zakwalifikowania do procedury. W przypadku hymenoplastyki można wyróżnić następujące przeciwwskazania:

• poród,
• infekcje i stany zapalne sromu oraz pochwy,
• nowotwory,
• choroby autoimmunologiczne,
• niewyrównana cukrzyca,
• zaburzenia układu krwionośnego i krzepnięcia.

Dzięki wyeliminowaniu tych przeciwwskazań możliwe jest zredukowanie prawdopodobieństwa pojawienia się powikłań w trakcie i po zabiegu hymenoplastyki.

Co warto wiedzieć przed zabiegiem i jak się do niego przygotować?

Przed zabiegiem hymenoplastyki chirurg plastyczny zleci wykonanie diagnostyki:

• morfologia krwi,
• mocz,
• krzepliwość krwi,
• oznaczenie poziomu glukozy, kreatyniny i elektrolitów,
• cytologia,
• badania wirusologiczne na HIV, HCV i HBV,
• EKG serca.

W zależności od wyników badań lekarz może zlecić dodatkową diagnostykę. Na 7 dni przed operacją należy unikać przyjmowania leków rozrzedzających krew, spożywania alkoholu i palenia papierosów. Jeśli zabieg będzie wykonywany w znieczuleniu ogólnym, pacjentka nie powinna jeść i pić co najmniej 6 godzin przed procedurą.

Przebieg zabiegu hymenoplastyki

Hymenoplastyka w zależności od zaplanowanej procedury może trwać od 30 minut do 2 godzin. Może być przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym. Zwykle zabieg hymenoplastyki polega na zszyciu pozostałości fałdy śluzowej błony dziewiczej. Natomiast jeśli to nie jest możliwe, istnieje metoda pobrania materiału ze śluzówki wybranej ściany pochwy. W efekcie błona dziewicza jest zrekonstruowana.
Wykorzystywana jest także diatermia niskotemperaturowa. Podczas zszywania fałd błony wykorzystuje się szwy rozpuszczalne, przez co nie jest konieczne ich ściąganie. Zabieg nie wymaga długiej rekonwalescencji i zwykle po 2 godzinach od procedury pacjentka może udać się do domu.

Efekty hymenoplastyki

Hymenoplastyka pozwala na odbudowę przerwanej błony dziewiczej. Tkanka podczas stosunku seksualnego będzie stawiać opór i może wystąpić niewielkie krwawienie. Z zabiegu korzysta się zarówno w ramach leczenia po traumie związanej z napaścią seksualną, jak i z powodów religijno-kulturowych.

Zalecenia pozabiegowe

Po zabiegu zaleca się pacjentce szczególną staranność przy czynnościach higieny intymnej. W ciągu 6 tygodni od hymenoplastyki nie należy współżyć. Przez pierwszy tydzień pacjentka powinna unikać aktywności wymagających wysiłku. Po tym czasie możliwy jest powrót do codziennej aktywności. Jednak przed ponownym rozpoczęciem uprawiania sportu warto skonsultować się z lekarzem ginekologiem.

W celu zapewnienia najlepszych warunków do zagojenia się rany zaleca się częstą wentylację i zakładanie luźnej bielizny z przewiewnych oraz naturalnych materiałów. Podczas miesiączki nie należy używać tamponów. Dostosowanie się do zaleceń pozabiegowych pozwala na obniżenie ryzyka pojawienia się infekcji.